Sailing to Philadelphia 2000
What it is
MK: Podróż do Edynburga, wjazd do miasta w rodku nocy... To piosenka wędrowca w tym sensie, że narratora zżera tęsknota za domem... Piosenka drogi... Ale też rzecz o historii, o odkryciach, o duchach. O pobycie w miejscu historycznym, gdzie każdy kamień jest naznaczony przeszłociš. Edynburg jest dla mnie takim miejscem. Ale nie tylko Edynburg. Podobne uczucie mam zawsze chociażby podczas pobytu w Rzymie.
Saling to Philadelphia
MK: Lotnisko Filadelfii stało się dla mnie miejscem, w którym przesiadałem się z jednego samolotu do drugiego, pełno tam sklepów, w oczy rzucajš się też miliony ludzi idšcych, każdy w innym kierunku, do różnych terminalów. Nikt ci nie może pomóc, rozmylajšc nad tym, widzisz szlak Mason-Dixon, wiesz, że oni żeglowali na pakiecie z portu na zachodnim wybrzeżu Anglii, i jeli ty chciałby pójć w ich lady, zajęłoby ci to niezliczonš iloć tygodni i być może rzeczywicie sprawiłoby ci to radoć. I jeżeli Dixon byłby naprawdę zainteresowany czym takim, zabrał by statek do portu, czym zmieniłby wszystko, Bristol albo gdziekolwiek gdzie mógłby się zatrzymać, by stamtšd ruszyć do Filadelfii. W tej chwili my też żeglujemy, żeglujemy w wielkich samolotach. Staram się o tym nie myleć, ale kiedy wcišż przychodš ci na myl łodzie, mylisz o tym, że żeglujesz poprzez chmury. Ksišżki to naprawdę wspaniała sprawa, ponieważ nie pozwalajš ci zapomnieć o przeszłoci.
Whos your baby now
MK: "Who's your baby now" została napisana bardzo szybko. Przedstawia stuację, którš można odnieć do wielu ludzi, i wielu rzeczy. Wzięła się z tego, że kiedy byłem dziekiem i usłyszałem brzdškajšcš gitarę, chciałem spróbować tego na własnej skórze. To jet tradycja, nie chciałbym, żeby wygasła, chciałbym, żeby dzieci zawsze chciały zobaczyć, co takiego kryje w sobie gitara.
Baloney Again
MK: To piosenka przedstawiajšca punkt widzenia czarnej grupy gospel jeżdżšcej po południowych stanach Ameryki na poczštku lat 50 (w piosence 53), abym był wiarygodny, skorzystałem z nagrań grupy Fairfield Four, która w tej chwili nadal istnieje. Facet, który jest autorem nagrań, mówił o tym, jak często musieli rezygnować z przyjemnoci, i o wielu innych rzeczach, które przelałem na papier.
The Last Laugh
MK: Przypuszczam, że dużo jest tych piosenek które stajš się dla mnie....dużo piosenek wydaje się być częciowo o odpornoci psychicznej. Nie jestem pewien,czy mogę odnieć jakš konkretnš piosenkę do siebie, ale wydaje mi się, ze tak. Jestem szczęliwym człowiekiem, ale Last Laugh nie jest o mnie, absolutnie nie.... jest o tym, że wytrwałoć popłaca.
Prairie Wedding
MK: Pomysł wzišł się z gry o korespondencyjnych małżeństwach. Pamiętam też, że pewnej nocy, może w hotelu, może podczas trasy, oglšdałem jaki kanazł w telewizji, który był zupełnie pozbawiony dwięku. Te dwie rzeczy -0 gra i film - skłoniły mnie do napisania tej piosenki. Więc siadłem i napisałem, to moja wlasna interpretacja tego, jak to sie dzieje, że ludzie, którzy nigdy się nie widzieli, lubiš się i chcš się poznać, a na spotkaniu dochodzi do lubu, bo chcš sprawdzić jak wyglšda takie życie.
Wanderlust
MK:: Napisałem Wanderlust dawno temu, kiedy byłem bardziej ponury niż jestem teraz. To jedna z tych piosenek, w których ukazuję, że pragnienie przerasta możliwoci.
Speedway At Nazareth
MK: Mój kumpel cigał się w Indianapolis. I często wtedy dzwonilimy do siebie. A podczas tych rozmów przyszedł mi do głowy pomysł piosenki, czego w rodzaju tradycyjnej piewki bluegrassowej, tyle że zastępujšcej realia dziewiętnastowieczne rzeczywistociš roku 2001.
Junkie Doll
MK: Przeczytałem trylogię Edwarda Snorburn'a, wród której znalazła się ksišżka realistycznie przedstawiajšca fikcyjnš postać uzaleznionš od leków i heroiny w bardzo szczegółowy sposób. To naprawdę mnie poruszyło.
Sands of Nevada
MK: Piosenka o podobnej wymowie jak Junkie Doll, z tym, że opowiada o uzależnieniu od hazardu. Na własnej skórze tego nie dowiadczyłem, ale próbuję zrozumieć tych ludzi, bo kiedy pracowałem z nałogowym hazardzistš.
One more matinee
MK: Pamiętam podróż to Leeds City Varieties celem przeprowadzenia wywiadu z ludmi uprawiajšcymi pantomimę, byłem reporterem miejskiego klubu. Pamiętam, że rozmawiałem, z siostrami, jedna z nich powiedziała, że straciła już swój blask. To było prawdopodobnie w 1969.
===
1
2
A wypowied o One More Matinee znalazłam na naszym forum
What it is
MK: Podróż do Edynburga, wjazd do miasta w rodku nocy... To piosenka wędrowca w tym sensie, że narratora zżera tęsknota za domem... Piosenka drogi... Ale też rzecz o historii, o odkryciach, o duchach. O pobycie w miejscu historycznym, gdzie każdy kamień jest naznaczony przeszłociš. Edynburg jest dla mnie takim miejscem. Ale nie tylko Edynburg. Podobne uczucie mam zawsze chociażby podczas pobytu w Rzymie.
Saling to Philadelphia
MK: Lotnisko Filadelfii stało się dla mnie miejscem, w którym przesiadałem się z jednego samolotu do drugiego, pełno tam sklepów, w oczy rzucajš się też miliony ludzi idšcych, każdy w innym kierunku, do różnych terminalów. Nikt ci nie może pomóc, rozmylajšc nad tym, widzisz szlak Mason-Dixon, wiesz, że oni żeglowali na pakiecie z portu na zachodnim wybrzeżu Anglii, i jeli ty chciałby pójć w ich lady, zajęłoby ci to niezliczonš iloć tygodni i być może rzeczywicie sprawiłoby ci to radoć. I jeżeli Dixon byłby naprawdę zainteresowany czym takim, zabrał by statek do portu, czym zmieniłby wszystko, Bristol albo gdziekolwiek gdzie mógłby się zatrzymać, by stamtšd ruszyć do Filadelfii. W tej chwili my też żeglujemy, żeglujemy w wielkich samolotach. Staram się o tym nie myleć, ale kiedy wcišż przychodš ci na myl łodzie, mylisz o tym, że żeglujesz poprzez chmury. Ksišżki to naprawdę wspaniała sprawa, ponieważ nie pozwalajš ci zapomnieć o przeszłoci.
Whos your baby now
MK: "Who's your baby now" została napisana bardzo szybko. Przedstawia stuację, którš można odnieć do wielu ludzi, i wielu rzeczy. Wzięła się z tego, że kiedy byłem dziekiem i usłyszałem brzdškajšcš gitarę, chciałem spróbować tego na własnej skórze. To jet tradycja, nie chciałbym, żeby wygasła, chciałbym, żeby dzieci zawsze chciały zobaczyć, co takiego kryje w sobie gitara.
Baloney Again
MK: To piosenka przedstawiajšca punkt widzenia czarnej grupy gospel jeżdżšcej po południowych stanach Ameryki na poczštku lat 50 (w piosence 53), abym był wiarygodny, skorzystałem z nagrań grupy Fairfield Four, która w tej chwili nadal istnieje. Facet, który jest autorem nagrań, mówił o tym, jak często musieli rezygnować z przyjemnoci, i o wielu innych rzeczach, które przelałem na papier.
The Last Laugh
MK: Przypuszczam, że dużo jest tych piosenek które stajš się dla mnie....dużo piosenek wydaje się być częciowo o odpornoci psychicznej. Nie jestem pewien,czy mogę odnieć jakš konkretnš piosenkę do siebie, ale wydaje mi się, ze tak. Jestem szczęliwym człowiekiem, ale Last Laugh nie jest o mnie, absolutnie nie.... jest o tym, że wytrwałoć popłaca.
Prairie Wedding
MK: Pomysł wzišł się z gry o korespondencyjnych małżeństwach. Pamiętam też, że pewnej nocy, może w hotelu, może podczas trasy, oglšdałem jaki kanazł w telewizji, który był zupełnie pozbawiony dwięku. Te dwie rzeczy -0 gra i film - skłoniły mnie do napisania tej piosenki. Więc siadłem i napisałem, to moja wlasna interpretacja tego, jak to sie dzieje, że ludzie, którzy nigdy się nie widzieli, lubiš się i chcš się poznać, a na spotkaniu dochodzi do lubu, bo chcš sprawdzić jak wyglšda takie życie.
Wanderlust
MK:: Napisałem Wanderlust dawno temu, kiedy byłem bardziej ponury niż jestem teraz. To jedna z tych piosenek, w których ukazuję, że pragnienie przerasta możliwoci.
Speedway At Nazareth
MK: Mój kumpel cigał się w Indianapolis. I często wtedy dzwonilimy do siebie. A podczas tych rozmów przyszedł mi do głowy pomysł piosenki, czego w rodzaju tradycyjnej piewki bluegrassowej, tyle że zastępujšcej realia dziewiętnastowieczne rzeczywistociš roku 2001.
Junkie Doll
MK: Przeczytałem trylogię Edwarda Snorburn'a, wród której znalazła się ksišżka realistycznie przedstawiajšca fikcyjnš postać uzaleznionš od leków i heroiny w bardzo szczegółowy sposób. To naprawdę mnie poruszyło.
Sands of Nevada
MK: Piosenka o podobnej wymowie jak Junkie Doll, z tym, że opowiada o uzależnieniu od hazardu. Na własnej skórze tego nie dowiadczyłem, ale próbuję zrozumieć tych ludzi, bo kiedy pracowałem z nałogowym hazardzistš.
One more matinee
MK: Pamiętam podróż to Leeds City Varieties celem przeprowadzenia wywiadu z ludmi uprawiajšcymi pantomimę, byłem reporterem miejskiego klubu. Pamiętam, że rozmawiałem, z siostrami, jedna z nich powiedziała, że straciła już swój blask. To było prawdopodobnie w 1969.
===
1
2
A wypowied o One More Matinee znalazłam na naszym forum
We talked of looking just out of town
Now it's looking like a dream shot down
I still believe that there's somewhere for us
But now it's something that we don't discuss
And you're the best thing I ever knew
Stay with me, baby, and we'll make it to
We'll make it to
Tu można kupić moją książkę
Księgarnia Wydawnictwa Radwan - Aparatka
Now it's looking like a dream shot down
I still believe that there's somewhere for us
But now it's something that we don't discuss
And you're the best thing I ever knew
Stay with me, baby, and we'll make it to
We'll make it to
Tu można kupić moją książkę
Księgarnia Wydawnictwa Radwan - Aparatka