K2GC 12

[Ania_M]

Moja miłość do tej płyty była miłością trudną. Pamiętam jak dziś, że zamówiona przez Internet, przyszła do mnie kiedy leżałam w szpitalu, więc rodzice mi ją przywieźli na oddział. No i niestety, o wiele szybciej niż moje, K2GC podbiła serca personelu oddziału i moich kolegów i koleżanek. Coraz ktoś przychodził pożyczyć ode mnie ten skarb do odsłuchania, bądź podłączał się pode mnie. Bo ja byłam bardzo rozczarowana. Nie takiego Marka chciałam. Nie słyszałam w tej płycie "mojego" Marka, który kupił mnie sobie na wieki wieków niesamowitymi zagrywkami na gitarze. Serce mi pękało, że zdecydował się na takie smęty!! Żal odszedł po dwóch tygodniach, ale na całkowite przekonanie się do tej płyty było mi trzeba 4 miesięcy. Mimo, że dosć często po nią siegałam, bo miała w sobie coś, co nie pozwoliło mi się od niej oderwać. A dziś... zacytuję Robsona bo napisał wszystko, co chciałam napisać ja:

To wciąż właśnie po ten album sięgam najcześciej ze wszystkich produkcji MK. Idzie jesień i już wiem że to się nie zmieni. Po prostu przesiakłem tą muzyką

Nic dodać, nic ująć.

No i co z tą nieszczesną datą??

PS

Każde kolejne przesłuchanie nigdy nie będzie takie jak to pierwsze. To naturalne

Oczywiście, bardziej jednak chodziło mi o radykalną zmianę - w sensie: 12 miesięcy temu nastawienie na nie, to nie to czego oczekiwałem/am a dziś jak najbardziej na tak. Coś podobnego jak miało miejsce w moim przypadku.