07.07.2010, 18:52
Witajcie 
Zdecydowałem się podzielić z wami moimi wrażeniami z koncertu. Jeżeli można byłoby opisać to jednym słowem to pozostaje tylko powiedzieć, że było cudownie. Zacznę jednak od początku.
Bilety na koncert we Wrocławiu zakupiłem 14 września 2009. Bez liku trzeba było czekać 10 miesięcy. Czekanie na przyjemność też jest przyjemnością. Występ we Wrocławiu to mój drugi, który miałem okazje słuchać, oglądać na żywo. Zupełnie jednak inaczej się do niego przygotowywałem. Solowa muzyka Marka nie była mi tak znana podczas koncertu na warszawskim Torwarze. Czekałem na moje ulubione SOS i BiA. Nie potrafiłem wtedy dokładnie skupić się na pozostałych utworach, a przez to zupełnie inaczej przeżyłem koncert warszawski porównując z tym wrocławskim. We Wrocławiu nie czekałem na SOS, ba! nawet gdyby Mark tego nie zagrał nie czułbym się tak rozczarowany. Występ w Hali Stulecia był też inny z powodu, że po raz pierwszy zabrałem na koncert moją drugą połówkę, której chyba się nie odwdzięczę. W czasie przerwy między TR a BiA wyskoczyła zerwać mi plakat, który właśnie oddałem to obramowania. Jeden z piękniejszych markowych pamiątek.
Co do zagranych utworów podsumuje to na końcu.
W tym miejscu chciałbym powiedzieć, co było chyba dla mnie najwspanialszego. Po TR kiedy jeden z naszych forumowiczów( przepraszam, ale nie znam się z nikim osobiście, w przyszłym roku będę na zlocie to nadrobię zaległości ) podszedł pod scenę. Ja nie wahałem się ani chwili i zrobiłem to samo. To co się działo dalej, to już chyba wszyscy wiedzą. Było to moje najwspanialsze knopflerowe sekundy. Mogłem krzyknąć niczym Faust "Chwilo trwaj jesteś piękna". Kiedy znalazłem się od Marka na wyciągnięcie ręki, serce waliło mi jak młot, nogi to miałem jak z waty, a kiedy chciałem uchwycić tą piękną chwilę zdjęciem musiałem sporo się namęczyć, aby opanować drżące ręce. Macsa bodajże powiedział, że to coś wspaniałego. Patrzyłem również na innych forumowiczów, było to cudowne uczucie konsolidacji i zrozumienia. Wszyscy znaleźliśmy się w knopflerowym raju. Dziękuje wszystkim za tak wspaniałe przeżycie.
Chciałem jeszcze podsumować moje wrażenia, co do pojedynczych utworów. Zaczynając od początku set listy.
1. Border Reiver- uwielbiam ten dreszczyk kiedy gasną światła a publiczność oczekuje wejścia artysty, piosenka wprowadziła mnie od razu w dobry nastrój.
2. What it is- bardzo dobry kawałek, świetna interakcja z publicznością w czasie markowej solówki-oklaski
3. Sailing To Philadelphia- serce mocniej zabiło podczas solówki, cieszyłem się wtedy z miejsc siedzących, można było oprzeć się wygodnie i wsłuchać się w te wspaniałe dźwięki.
4. Coyote-wesoła pioseneczka z fajnym rockowym brzmieniem
5. Prairie Wedding- chyba wolałbym Cleaning my gun
6. HFB- cudowne brzmienie! jeden z moich ulubionych utworów solo Marka
7. Romeo and Juliet- piękna ballada, chyba ponadczasowa
9. SOS- tutaj hala zdecydowanie się ożywiła, co do moich wrażeń było super. Jednak Mark nie gra tego już z takim polotem jak wcześniej. Nie dziwię się, bo grać ciągle to samo przez ponad 30 lat. Wolałbym bardziej dynamiczniejszą wersję, może tą dłuższą z pianem w środku i zabawie gitary z saksofonem, ale i tak świetnie.
10. Done With Bonaparte- na żywo brzmi wesoło i odprężająco, jednak przyznam szczerze, że nie przepadam za tym kawałkiem.
11. Marbletown- świetna wersja, aranżacja super
12. Speedway at Nazareth- to chyba koncertowa klasyka Marka. Kawałek, który powala. Świetnie Marka niosły emocje, nawet wstał przy końcówce.
13. TR- nic dodać nic ująć, po prostu nastrojowy i pięknie. Myślałem, że może ktoś z publiczności krzyknie coś w stylu "love you" podczas piana. Jednak polska publiczność doskonale czuła klimat.
14. BiA- już pod sceną, dla mnie słyszalna tylko gitara Marka. Nie narzekam
15. So far away- stary już też kawałek, ale jednak zagrany dynamicznie i z polotem. Wcześniej się nim przejadłem. Dla mnie odżył na nowo.
16. Piper to the end- świetne zakończenie koncertu,no chociaż zamieniłbym to na Going Home. Nie! Może najlepiej to i to
Mam wrażenie, że Mark był w lepszej formie niż w Warszawie. Może to tylko subiektywne uczucie, ale więcej utworów zagranych z prawdziwym "pazurem". Czekam jeszcze na wasze wrażenie, chociaż już i tak dużo zostało napisane.
P.S Koszulki były świetne. Czułem się wyróżniony spośród wielu. Knopfler.pl był noszony z dumą
Zdecydowałem się podzielić z wami moimi wrażeniami z koncertu. Jeżeli można byłoby opisać to jednym słowem to pozostaje tylko powiedzieć, że było cudownie. Zacznę jednak od początku.
Bilety na koncert we Wrocławiu zakupiłem 14 września 2009. Bez liku trzeba było czekać 10 miesięcy. Czekanie na przyjemność też jest przyjemnością. Występ we Wrocławiu to mój drugi, który miałem okazje słuchać, oglądać na żywo. Zupełnie jednak inaczej się do niego przygotowywałem. Solowa muzyka Marka nie była mi tak znana podczas koncertu na warszawskim Torwarze. Czekałem na moje ulubione SOS i BiA. Nie potrafiłem wtedy dokładnie skupić się na pozostałych utworach, a przez to zupełnie inaczej przeżyłem koncert warszawski porównując z tym wrocławskim. We Wrocławiu nie czekałem na SOS, ba! nawet gdyby Mark tego nie zagrał nie czułbym się tak rozczarowany. Występ w Hali Stulecia był też inny z powodu, że po raz pierwszy zabrałem na koncert moją drugą połówkę, której chyba się nie odwdzięczę. W czasie przerwy między TR a BiA wyskoczyła zerwać mi plakat, który właśnie oddałem to obramowania
. Jeden z piękniejszych markowych pamiątek. Co do zagranych utworów podsumuje to na końcu.
W tym miejscu chciałbym powiedzieć, co było chyba dla mnie najwspanialszego. Po TR kiedy jeden z naszych forumowiczów( przepraszam, ale nie znam się z nikim osobiście, w przyszłym roku będę na zlocie to nadrobię zaległości ) podszedł pod scenę. Ja nie wahałem się ani chwili i zrobiłem to samo. To co się działo dalej, to już chyba wszyscy wiedzą. Było to moje najwspanialsze knopflerowe sekundy. Mogłem krzyknąć niczym Faust "Chwilo trwaj jesteś piękna". Kiedy znalazłem się od Marka na wyciągnięcie ręki, serce waliło mi jak młot, nogi to miałem jak z waty, a kiedy chciałem uchwycić tą piękną chwilę zdjęciem musiałem sporo się namęczyć, aby opanować drżące ręce. Macsa bodajże powiedział, że to coś wspaniałego. Patrzyłem również na innych forumowiczów, było to cudowne uczucie konsolidacji i zrozumienia. Wszyscy znaleźliśmy się w knopflerowym raju. Dziękuje wszystkim za tak wspaniałe przeżycie.
Chciałem jeszcze podsumować moje wrażenia, co do pojedynczych utworów. Zaczynając od początku set listy.
1. Border Reiver- uwielbiam ten dreszczyk kiedy gasną światła a publiczność oczekuje wejścia artysty
, piosenka wprowadziła mnie od razu w dobry nastrój. 2. What it is- bardzo dobry kawałek, świetna interakcja z publicznością w czasie markowej solówki-oklaski
3. Sailing To Philadelphia- serce mocniej zabiło podczas solówki, cieszyłem się wtedy z miejsc siedzących, można było oprzeć się wygodnie i wsłuchać się w te wspaniałe dźwięki.
4. Coyote-wesoła pioseneczka z fajnym rockowym brzmieniem
5. Prairie Wedding- chyba wolałbym Cleaning my gun
6. HFB- cudowne brzmienie! jeden z moich ulubionych utworów solo Marka
7. Romeo and Juliet- piękna ballada, chyba ponadczasowa
9. SOS- tutaj hala zdecydowanie się ożywiła, co do moich wrażeń było super. Jednak Mark nie gra tego już z takim polotem jak wcześniej. Nie dziwię się, bo grać ciągle to samo przez ponad 30 lat. Wolałbym bardziej dynamiczniejszą wersję, może tą dłuższą z pianem w środku i zabawie gitary z saksofonem, ale i tak świetnie.
10. Done With Bonaparte- na żywo brzmi wesoło i odprężająco, jednak przyznam szczerze, że nie przepadam za tym kawałkiem.
11. Marbletown- świetna wersja, aranżacja super
12. Speedway at Nazareth- to chyba koncertowa klasyka Marka. Kawałek, który powala. Świetnie Marka niosły emocje, nawet wstał przy końcówce.
13. TR- nic dodać nic ująć, po prostu nastrojowy i pięknie. Myślałem, że może ktoś z publiczności krzyknie coś w stylu "love you" podczas piana. Jednak polska publiczność doskonale czuła klimat.
14. BiA- już pod sceną, dla mnie słyszalna tylko gitara Marka. Nie narzekam
15. So far away- stary już też kawałek, ale jednak zagrany dynamicznie i z polotem. Wcześniej się nim przejadłem. Dla mnie odżył na nowo.
16. Piper to the end- świetne zakończenie koncertu,no chociaż zamieniłbym to na Going Home. Nie! Może najlepiej to i to
Mam wrażenie, że Mark był w lepszej formie niż w Warszawie. Może to tylko subiektywne uczucie, ale więcej utworów zagranych z prawdziwym "pazurem". Czekam jeszcze na wasze wrażenie, chociaż już i tak dużo zostało napisane.
P.S Koszulki były świetne. Czułem się wyróżniony spośród wielu. Knopfler.pl był noszony z dumą